Habang tumatakbo silang magkahawak-kamay upang hindi mataya, nagtago muna sila sa isang sulok. Doon, nahihiyang sinabi ni Erico na baka maaari muna silang bumitaw dahil sobrang pawis na ng kanyang kamay. Nag-alok rin siya ng panyo upang iyon na lamang ang kanilang hawakan. Ngumiti lamang si May Ann at sinabi “Okay lang ‘yan, huwag na tayong magbitaw baka kasi makita tayo at mataya pa tayo. Baka hindi rin pwedeng na sa panyo tayo hahawak”.

Maaring simpleng sagot lamang iyon para kay May Ann, ngunit para kay Erico, naging espesyal ang sandaling iyon. Humanga rin siya sa pagiging tapat nito kahit alam niyang walang ibang makakakita kung sila ay bibitaw, pinili pa rin nitong manatiling magkahawak-kamay dahil ayaw niyang lumabag sa laro at baka sila pa ang mataya. Mas lalo pang tumatak sa kanya ang pagtanggap ni May Ann sa kanyang pawisang kamay. Hindi niya ipinadama na iyon ay isang bagay na dapat ikahiya. Sa halip, nanatili lamang siyang komportable.

Lumipas ang mga taon at nagkanya-kanya sila ng landas sa kolehiyo. Akala nila ay hanggang alaala na lamang ang kanilang pagkakakilala. Ngunit noong Setyembre 3, 2010, isang simpleng birthday greetings sa Facebook Messenger ang muling naglapit sa kanilang mga puso. Mula sa simpleng pagbati ni Erico kay May Ann ay naging gabi-gabing kwentuhan, tawagan, at walang sawang pagkukumustahan. Inaabangan ni Erico ang oras na mag-online si May Ann sa computer shop. Naglakas loob rin siyang hingin ang cellphone number nito ngunit isang numero lamang kada mag-online ang binibigay niya, ilang linggo rin ang hinintay bago tuluyang nakumpleto ang numero nito.

Sa paglipas ng ilang buwan, nalaman ni Erico na hindi pa handa si May Ann sa isang relasyon. Kaya sa halip na pilitin ang kanyang nararamdaman, nagtanong nalang siya kung may bestfriend na ba siyang lalaki, at noong malaman na wala ay itinanong niya kung maaari ba silang maging mag bestfriend.

Pumayag si May Ann ngunit may isa siyang kondisyon na kapag mag bestfriend bawal ma-inlove.

Napangiti na lamang si Erico. Alam niyang imposibleng sundin ang kondisyong iyon, ngunit masaya na rin siya sapagkat para sa kanya, ang pagiging mag bestfriend ang magiging pagkakataon upang mas mapalapit kay May Ann at mas makilala ang babaeng matagal na niyang hinahangaan.

Lumipas ang taon, hindi lamang si May Ann ang unti-unting naging malapit kay Erico. Nakilala at napalapit din siya sa pamilya nito. Batid ni Erico na hindi pa handa si May Ann na buksan ang kanyang puso, kaya sa halip na madaliin ang mga bagay, pinili niyang igalang ang kanyang desisyon. Inilalaan niya ang kanyang panahon sa pagbuo ng magandang samahan sa pamilya ni May Ann hanggang sa naging malapit siya sa mga kapatid nito at itinuring na ring bahagi ng kanilang tahanan. Hindi rin niya pinalampas ang bawat mahalagang araw sa buhay ni May Ann, sinisikap niyang naroon upang magbigay ng suporta at makibahagi sa kanyang mga tagumpay. At hindi lamang sa masasayang pagkakataon siya naroon. Sa mga panahong may pinagdaraanan si May Ann, sa mga pagkakataong kailangan niya ng taong makikinig, tahimik na naroon si Erico. Unti-unti ring naging komportable ang loob ni May Ann kay Erico. Sa bawat pag-uusap, gumagaan ang kanyang loob. Maaaring may mga sandaling may damdaming unit-unting umuusbong, ngunit pinili niyang huwag muna itong bigyan ng pansin.

Sa paglipas ng panahon, maraming beses na nasubok ang katapatan, tiyaga, at sinseridad ni Erico. Madalas niya itong ipinahihiwatig sa biro, tinatanong kung maaari na ba silang maging higit pa sa magkaibigan. Sa bawat pagkakataon, mahinahon siyang tinatanggihan ni May Ann, kahit ramdam nitong may espesyal na pagtingin na si Erico sa kanya. Samantala, pinili ni May Ann na huwag madaliin ang kanyang puso. Maingat niyang inobserbahan ang kanyang damdamin habang buong tiwala niyang ipinagkakatiwala sa Diyos ang kanyang panalangin na sana ang unang lalaking tunay niyang mamahalin ay siya na ring makakasama at makakatuwang niya habambuhay.

Habang lumilipas ang mga taon, may iba ring mga lalaki ang nagtangkang manligaw at mapalapit kay May Ann. Binigyan niya ng pagkakataong makilala ang mga ito, Hindi rin maikakailang nagpakita rin sila ng oras, effort, at pagmamahal. Ngunit sa kabila ng lahat ng kanilang ipinakita, kay Erico pa rin siya higit na naging komportable. Sa bawat pagkakataong magkasama sila, dama niya ang seguridad at kapayapaang nagbibigay sa kanya ng lakas ng loob na ipagkatiwala ang kanyang puso. Sa bawat paghahambing, mas naging malinaw sa kanya na ang tunay na pag-ibig ay hindi nasusukat sa matatamis na salita, kundi sa taong piniling manatili, hindi napagod umunawa, at maghintay kahit walang katiyakan kung siya ba ang pipiliin sa huli.

Hindi naging madali ang mahabang paghihintay ni Erico. Habang lumilipas ang panahon, maraming nagpayo at nagsabing sumuko na at baka may ibang taong mas nararapat para sa kanya. Ngunit sa kabila ng lahat, pinili niyang manatili. Hindi dahil sigurado siyang sasagutin siya, kundi dahil sigurado siyang si May Ann ang babaeng nais niyang makasama habambuhay.

Nang makapagtapos ng kolehiyo si May Ann, muli siyang nagtanong kung maaari na bang maging sila. Ngunit muli siyang tumanggi. Nais muna raw nitong makapagtrabaho at hiniling kay Erico na tapusin muna ang kanyang ikalwang kurso. Masakit man para kay Erico ang muling maghintay, pinili niyang igalang ang desisyon ni May Ann. Dumating ang mga sandaling napapatanong siya kung darating pa ba ang araw na matutupad ang matagal na niyang ipinagdarasal. Gayunpaman, hindi niya piniling sumuko. Sa halip, iginalang niya ang desisyon ni May Ann at patuloy na naghintay. Marahil, ito na ang itinuring niyang huling sign na kung makapagtapos siya at hindi pa rin siya papayag, tatanggapin niyang marahil ay hindi sila ang itinadhana para sa isa't isa. Ngunit habang wala pang malinaw na kasagutan, pinili niyang manatili, magtiwala sa tamang panahon, at ipagpatuloy ang pagmamahal na matagal nang iningatan ng kanyang puso.

Naging matalik na magkaibigan sila sa loob ng pitong taon. Pitong taon ng pagkilala sa isa't isa. Pitong taon ng pagtitiwala, pagsuporta, at pagbuo ng isang pagkakaibigang naging matibay na pundasyon ng kanilang pagmamahalan. At sa tulong ng Diyos, dumating din ang araw na matagal nilang ipinagdasal.

Noong Hunyo 16, 2017, kasabay ng pagtatapos ni Erico sa kanyang ikalawang kurso, dumating din ang pinakahihintay niyang sandali., sa wakas ay sinagot na siya ni May Ann.

Mas naging espesyal ang sandaling iyon dahil si Erico ang naging unang boyfriend ni May Ann, at si May Ann naman ang naging unang girlfriend ni Erico. Isang pag-ibig na hindi nagsimula sa pagmamadali, kundi sa matibay na pagkakaibigan, pagtitiwala, at paghihintay sa tamang panahon.

Sa loob ng siyam na taon bilang magkasintahan, hindi lamang pag-ibig ang kanilang pinagyaman, kundi isang pagkakaibigang hindi kailanman nawala sa kabila ng paglipas ng panahon. Magkaagapay silang nangarap, nagsikap, at humarap sa bawat pagsubok at biyaya ng buhay. Sa bawat araw, pinili nilang maging tahanan ng isa't isa, sa saya man o sa lungkot. Araw-araw nilang piniling mahalin, unawain, at suportahan ang isa't isa.

At noong Nobyembre 16, 2025, sa Cathedral ng Baguio City, matapos humingi ng basbas sa pamilya ni May Ann, lumuhod si Erico at muling nagtanong ng pinakamahalagang tanong sa kanyang buhay.

At muli, ang sagot ay isang buong pusong "Yes."

Erico & May Ann:

“Ngayon, matapos ang pitong taon ng pagkakaibigan at siyam na taon bilang magkasintahan—labing-anim na taon ng pagkilala, paghihintay, pagtitiwala, pananalig, at araw-araw na pagpili sa isa't isa—narito kami, handang simulan ang panibagong kabanata ng aming buhay bilang mag-asawa.

Ang aming kwento ay patunay na ang pag-ibig na nakalaan sa tamang panahon ay hindi kailanman nagmamadali. Ito ay marunong maghintay, magtiwala, at manatili. At ngayon, sa harap ng Diyos at ng mga taong mahal namin, pinipili naming ipagpatuloy ang paglalakbay na minsang nagsimula sa isang simpleng larong habulang kampit, isang paglalakbay na ngayon ay hahantong sa aming habang-buhay.”